Vatnsdalsá

Aðalsíða

Flóðvangur

Frumkvöðlar

Samantekt 2004

Flóðvangur

Veiða og sleppa

Um Vatnsdalsá

Seiðarannsóknir

Myndbönd

Kort af veiðisvæðum

Kort

Kort af silungasvæði

Veiðistaðir

Hafa samband

Mynda albúm

Flugur

Veiðibók

Veiðihúsið Flóðvangur
Vatnsdalsá
Sími 452 4107
Skrifstofa Reykjavík
Sími 551 2112
Fax 551 4376

_____________

vatnsdalsa@vatnsdalsa.is
© Vatnsdalsá

Frumkvöðlar

Frá því stangveiði tók að blómstra við Vatnsdalsá hafa margir þekktir einstaklingar komið við sögu og tengst sterkum böndum við þessa vinsælu laxveiðiá. Margir þeirra áttu ýmislegt sameiginlegt, voru náttúruunnendur og báru með sér hugsjónir sem hlotið hafa brautargengi meðal veiðimanna sem sækja Vatnsdalsá í dag.

Við minnumst hér á nokkra þeirra og viðkomu þeirra að Vatnsdalsá á lífsleið sinni.

Tryggvi Ófeigsson

Árið 1950 tók Tryggvi Ófeigsson við leigu Vatsdalsár, á eftir Mr. Fortesque. Hann tók við góðu búi af forvera sínum, sem þekktur var fyrir að bera fyllstu virðingu fyrir lónbúa árinnar. Veiðifyrirkomulagið var að veitt skildi á flugu á 2 stangir 5 daga vikunnar, sem hægt er að kalla 10 dagstengur á viku. Á þeim 11 árum sem Tryggvi hafði Vatnsdalsá á leigu var farið mjög sparlega með veiðiréttinn og aldrei var svokallaður kvóti nýttur að fullu.

Sonur Tryggva, Páll Ásgeir, síðar sendiherra, veiddi mikið í Vatnsdalsá á þessum árum ásamt tengdarföður sínum, Ásgeiri Ásgeirssyni forseta. Forsetahylur í Vatnsdalsá er einmitt nefndur í höfuðið á Ásgeiri. Skemmtilegt er að segja frá því að það tók Páll Ásgeir og samferðamenn hans um 6 klukkustundir að fara frá Reykjavík til veiða í Vatnsdalsá. Á þessum árum var ástand vega mjög bágborið miðað við það sem við þekkjum í dag. Nú tekur innan við 3 klukkustundir að aka þessa sömu vegalengd. Það er því ljóst að menn dvöldu lengur í þessum túrum á árum áður enda ólíkum tímum að líkja saman. Ekki síður var aðbúnaður veiðimanna við ána frábrugðin því sem veiðimenn þekkja í dag, kofi með 4 kojum, vöskum, kolaofni og kosangasapparati til að eldamennskunni væri gefin tónninn. Og matreiðslumeistarinn var úr hópi veiðimanna hvert sinn.

Lionel S. Fortesque

Bretinn Lionel S. Fortesque var mikill veiðimaður og kom víða við sögu hér á Íslandi á árum áður, ekki síst er kom að leigu stangveiðiréttar í íslenskum laxveiðiám. Hann leigði stangveiðiréttin í Vatnsdalsá frá árunum 1936-1950.

Mr. Fortesque fæddist í Englandi, nánar til tekið Cornwall, árið 1892. Hann lauk menntaskólanámi í Blundels árið 1910, og hóf þá að lesa grísku, sögu og heimspeki við Eceter College í Oxford. Hann lauk þaðan prófi með hæstu einkunn árið 1914. Hann gengdi herþjónustu í breska hernum eftir það en hóf kennslu að því loknu árið 1918 við hinn þekkta skóla Eton og kenndi þar til ársins 1945, að undanskildum 2 árum er hann dvaldi í Þýskalandi og Frakklandi.

Mr. Fortesque kom til Íslands fyrst árið 1912 og dvaldi m.a. hér þegar fyrri heimsstyrjöldin braust út. Eftir árið 1931 var hann hér nær árlega gestur og þá aðallega við veiðiskap. Hann átti sinn þátt í stofnun Veiðifélags Vatnsdalsár og hefur m.a. sagt frá að hafa aðstoðað við stofnun Veiðiðifélags Víðidalsár, sem árið 1937 var leigð vini hans, hinum fræga plastskurðlækni sir Harold Gillies. Mr. Fortesque kom einnig við sögu þegar stofnað var Veiðifélag Fjóskár og hafði m.a. ána á leigu um árabil. Þess má einnig geta að hann hafði einhver afskipti að stofnun Veiðifélags Miðfjarðarár, sem einnig var á tíma leigð enskum vini hans. Síðasta áin sem Mr. Fortesque hafði á leigu hér á Íslandi var Sæmundará í Skagafirði.

Mr. Fortesque lést 27. júlí árið 1981.

John Ashley-Cooper

John Ashley-Cooper

John Ashley-Cooper var af enskum aðalsættum, ættaður frá Dorset á Suður-Englandi. Hann átti fyrst heima í litlu þorpi, Cranborne í Dorset, en flutti síðan á fallegt sveitasetur þar í grend sem heitir "Nine Jews House". Hann var mikill áhugamaður um laxveiði og hóf laxveiðar ungur að aldri, veiddi m.a. í Noregi og Skotlandi fyrir stríð.

Cooper var við herþjónustu í breska hernum og var m.a. í "The Life Guards", sem voru riddarliðssveitir sem héldu vörð um konungsfjölskyldu Bretaveldis. Hann var tekinn höndum af Þjóðverjum þegar þeir náðu völdum eyjarinnar Krít af Bretum í upphafi styrjaldar. Hann var í Þýskum fangabúðum allt til loka styrjaldarinnar. Vera hans þar varði í um 4 ár við misjafnt atlæti í fangabúðunum. Haft er eftir Ashley-Cooper í fangelsinu að hann mun hafa sagt: "Ef ég kemst héðan lifandi mun ég veiða eins mikinn lax og ég mögulega get, það sem ég á ólifað".

Ashley-Cooper var ekki bara einn besti laxveiðimaður sem um getur á þessum tíma. Hann skrifaði auk þess 4 bækur um laxveiðar. Sú fyrsta, "A Salmon Fisher´s Odyssey", fjallaði um laxveiðar og frægar laxveiðiár á Englandi, Skotlandi, Íslandi og Noregi. Þar segir hann m.a. frá reynslu sinni af laxveiðum á Íslandi frá árunum 1960-1977. Í annari bók sinni fjallar hann um frægar laxveiðiár í Skotlandi, en hún ber nafnið "The Great Salmon Rivers of Scotland". Í þriðju bók sinni, "A Line on Salmon", fjallar hann um hegðun laxins og óræða háttsemi hans, auk þess sem hann gefur góð ráð við mismunandi aðstæður í laxveiði, og byggir þar á áratuga reynslu sinni á laxveiðum. Fjórða bók Coopers lýsir nokkrum laxveiðiám á Mið-Englandi og ber nafnið "A Ring of Wessex". Allar þessar bækur eru vel skrifaðar og áhugavert lesefni fyrir áhugamenn um laxveiðar.

Ashley-Cooper kom fyrst til veiða í Vatnsdal árið 1962. Hann veiddi einnig mikið í Laxá á Ásum. Það var svo árið 1964, þann 6. febrúar, að Veiðifélag Vatnsdalsár samdi við Ashley-Cooper um leigu á veiðirétti í Vatnsdalsá til næstu 10 ára. Í samkomulaginu fólst m.a. að veiða mátti á flugu og spón. Ashley-Cooper leyfði hins vegar eingöngu fluguveiði.

Cooper tók þátt í og kostaði að hluta uppbyggingu árinnar í orðsins fyllstu merkingu. Þar má nefna byggingu Flóðvangs, fiskvegsgerðar gegnum Flóðið auk þess að leggja fram árlega fjárhæð til að auka laxgegnd í ánni og þverám hennar. Hann dvaldi oftast um 4-5 vikur við veiðar hér á landi hvert sumar.

John Ashley-Cooper lést árið 1987.