Já, þetta hefur verið ótrúlega erfitt enda áin eins og stórfljót. Allir veiðistaðir óþekkjanlegir, einn beljandi straumur. Sá sem hér skrifar hefur verið við ána í 16 ár eða nánast 1.600 daga og aldrei hefur áin verið svona á veiðitíma alla þessa daga sem ég hef verið hér.
Það hefur verið mikil umræða um afar slakt veiðisumar. En þetta er ekkert nýtt undir sólinni því flestir sem hafa verið við veiðar og eða fylgst með veiði s.l. 30 ár eða svo vita að þetta skeður með óreglulegu millibili, en þó með nokkru mynstri.
Hvað veldur?
Kenningar og vangaveltur eru margar. Sumir benda á Makrílinn, aðrir á köld vor, of mikið að seiðum, of lítið vatn... Þá hafa einhverjir talað um ofbeit á beitarsvæði villta laxins og benda þá á framleiðslu á seiðum sem sleppt er í jafnvel milljónavís út í hafið. Hugsanlega leita þau á beitarsvæði villta laxins og þá er kannski komin ofbeit þar ?
Kannski var sjórinn svo óhagstæður að laxinn náði hreinlega ekki kynþroska og hafí því enga ástæðu til að koma þetta árið. Þá hafði einn á orði þetta með örlaxana, eða dverglaxana, sem eru að koma ansi víða í árnar. Þeim manni datt í hug að hugsanlega væri náttúran að verja sig með því að senda kynþroska dverglaxa til að viðhalda stofninum af því að veðurfar og straumar eru að breytast. Það væri hægt að telja upp ýmislegt annað, bæði hugmyndir, kenningar og vangaveltur sem er jafn gáfulegt og/eða vitlaust eins og það sem er sagt hér á undan.
Eitt er þó alveg víst að enginn veitt hvað veldur. Með það að leiðarljósi þá telur sá sem hér skrifar að við eigum að sleppa öllum laxi á meðan enginn veit neitt í sinn haus hvað veldur sveiflunum. Annað er nokkuð ljóst að náttúran er búin að vera að þróa sig í milljónir ára, farið í gegnum súrt og sætt, aðlagast hlutunum og/eða breytt hlutunum uppá sitt einsdæmi. Ég segi því, höfum móður náttúru í öndvegi og reynum að trufla sem minnst störf hennar.
Og af hverju skuldar kokkurinn köku ? Jú, hann hafði lofað einni slíkri þegar menn kæmust í 300 laxa. En þar sem kokkurinn taldi að menn höfðu skráð þann 300. svo seint að kvöldi til þá fengu þeir bara snúð !
Kærar kveðjur úr dalnum,
Megi Laxinn Lifa,
PP
|
|